Nederland onterecht de zondebok van finale

In het buitenland (en dan vooral het gefrustreerde Engeland en Duitsland) kreeg Nederland er ongenadig hard van langs na de WK-finale tegen Spanje. ‘Schandalig’, ‘beestachtig’ en ‘belachelijk’ waren veel gebruikte termen. Op de donkerrode karatetrap van Nigel de Jong na, viel het echter best mee en lieten de Spanjaarden zich net zo gemeen gelden als Oranje. Van de zwaar overdreven reacties moet Oranje zich niet veel aantrekken. We zijn tweede geworden met kansen om de titel te grijpen. Dan is schaamte zeker niet op zijn plaats. Trots wel.

Nederland hanteerde bij balverlies de juiste tactiek tegen Spanje. Zo snel mogelijk druk zetten zodra de middenvelders van La Furia Roja in balbezit kwamen, om zo het positiespel te ontregelen. Een tactiek die Duitsland verzuimde te hanteren, waardoor zij volledig overlopen werden. Oranje ging hierbij zo nu en dan over de schreef, maar alleen Nigel de Jong had een rode kaart verdiend.

Het was Howard Webb, die niet in staat was om deze grote wedstrijd in goede banen te leiden. De Engelsman verzuimde om Carles Puyol al snel geel te geven voor een aanslag op Arjen Robben. Webb gaf daarmee het startsein voor veel meer harde tackles, die logisch zijn bij een strijd op leven en dood. De arbiter was in het vervolg volledig inconsequent en gaf Oranje voor iedere overtreding geel, terwijl hij de tackles en geniepigheden van Spanje steevast afdeed met een onzinnig toespraakje.

De grootste vriend van Webb was Andrès Iniesta. De middenvelder kreeg in de finale heel wat te verduren, maar ging zeker vijf keer vrijwillig naar de grond. ‘Diving’ noemen ze dat in Engeland. Webb deed er niets tegen en beloonde de kleine Spanjaard zelfs met vrije trappen en gele kaarten voor Gregory van der Wiel en Wesley Sneijder en een rode kaart voor Johnny Heitinga. Het zou uiteindelijk beslissend blijken in de spannende eindstrijd.

Iniesta, Xavi, Sergio Ramos en Xabi Alonso fungeerden meerdere malen als derde assistenten van Webb, door de scheidsrechter met smerige handgebaartjes en vuile praatjes te wijzen op de ernst van de overtredingen en de noodzaak van het trekken van gele kaarten. Als je vraagt om een kaart voor je tegenstander, hoor je er zelf één te krijgen. Webb dacht daar echter anders over en honoreerde de verzoeken van Spanje in bijna alle gevallen.

Van der Wiel, Sneijder en Heitinga (de tweede) kregen alle drie een kaart na een fopduik. Joris Mathijsen en Robben kregen er één na terechte aanmerkingen op het dramatische fluiten van Webb, die niet zag dat Puyol om de nek van Robben hing, niet zag dat een vrije trap twee keer werd aangeraakt door een Spanjaard en ook niet zag dat Eljero Elia opzettelijk werd geblokkeerd door Ramos en Cesc Fabregas. Dat zijn dus vijf onterechte gele kaarten en essentiële missers van de scheidsrechter.

Dan blijven de terechte kaarten voor Mark van Bommel, Giovanni van Bronckhorst en Robin van Persie over (de gele kaart van De Jong was ook onterecht, dat had rood moeten zijn). Spanje kreeg vijf gele kaarten, die allemaal niet te betwisten zijn. Webb had Puyol echter zijn tweede gele moeten geven en Iniesta direct rood voor zijn elleboog richting Van Bommel. Om nog maar te zwijgen over de constant schoppende Sergio Busquets, die mocht doen en laten wat hij wilde.

Dit klinkt allemaal alsof het is bekeken door een oranje bril en dat is ook zo. Maar het is een feit dat het onrechtvaardig, onzinnig en stom is om dit Oranje weg te zetten als een ordinaire schopmachine, zoals buitenlandse media en Hugo Borst maandag wilden doen geloven. Het Nederlands Elftal presteerde naar zijn mogelijkheden, had grote kansen om de wedstrijd te beslissen en was zeker niet gemener dan de tegenstander.

Spanje is de terechte kampioen en de beste ploeg op het afgelopen WK. Maar Oranje is terecht tweede geworden met realistisch voetbal en levensgevaarlijke aanvallers. Wij moeten na dit WK niet bescheiden zijn en ons laten afschilderen als anti-voetballand. We verdienen respect voor de geweldige prestatie van onze Oranje-spelers en de wijze waarop zij hebben geknokt voor iedere meter. Als er al een zondebok is na de finale, dan toch zeker Howard Webb.