Uit het oog - Claudio Caniggia

Het was het WK van 1990 in Italië. Argentinië vocht zich met legendes als Diego Maradona, Oscar Ruggeri en Jorge Valdano naar de finale van het mondiale toernooi. De misschien wel belangrijkste speler van de Argentijnen op dat kampioenschap was helaas geschorst voor de finale tegen Duitsand. De toen 23-jarige aanvaller Claudio Caniggia moest lijdzaam toezien hoe zijn land de wereldtitel aan de Duitsers moest laten (0-1).

Maar de naam Caniggia was wel definitief gevestigd als één van ’s werelds gevaarlijkste en beste aanvallers. Die reputatie had de Zuid-Amerikaan vooral te danken aan zijn haast ongeëvenaarde snelheid. Niet voor niets kreeg de vleugelaanvaller de bijnaam el hijo del viento, ofwel ‘zoon van de wind’. In de aanloop naar het WK van 1990 liep Caniggia bij een sprinttest de 100 meter in 10,70 seconden! Hij staat dan ook nog altijd te boek als één van de snelste voetballers aller tijden.

Caniggia begon zijn carrière bij de Argentijnse grootmacht River Plate. Met die club werd de rechtspoot kampioen en veroverde hij de Copa Libertadores. Het was het begin van een omvangrijk avontuur langs talloze clubs. De verblijven duurden nooit langer dan drie jaar en in veel gevallen zelfs niet langer dan één seizoen. Grote internationale prijzen won Caniggia dan ook niet meer na zijn tijd bij River Plate.

Toch wordt de langharige spits nog altijd op handen gedragen in zijn geboorteland. Dit komt vooral door zijn geweldige optredens voor de Albicelestes op de wereldkampioenschappen van vooral 1990 en 1994. In ’90 was Caniggia in het eerste duel nog invaller in de verrassend verloren openingswedstrijd tegen Kameroen (0-1). In dat duel baarde hij wel al opzien met een fabelachtige rush, die door drie Afrikaanse slagers moest worden gestuit. In de daaropvolgende duels was Caniggia basisspeler.


Caniggia kust Maradona

De Argentijnen gingen als beste nummer drie door naar de achtste finales en ontmoetten daar aartsvijand Brazilië. Verrassend genoeg won Argentinië met 1-0 door een goal van Caniggia op aangeven van Maradona. Via penalty’s bereikten de Zuid-Amerikanen ten koste van Joegoslavië de halve finales. Tegen gastland Italië werd het 1-1 (goal Caniggia) en weer wonnen de Argentijnen de penaltyserie. De afloop van de finale, zonder de geschorste Caniggia, is inmiddels bekend.

In 1994 vloog Argentinië er al in de achtste finales uit tegen de verrassend sterke Roemenen. Diego Maradona werd in de groepsfase van dat toernooi betrapt op cocaïnegebruik en kon naar huis. Vlak voor het evenement had Caniggia er net een jaar schorsing opzitten, ook wegens cokegebruik. Op dat moment speelde hij voor AS Roma en zat hij op het hoogtepunt van zijn carrière. Caniggia stond bekend om zijn ruige levensstijl, die te vergelijken was met die van een rockster. Snelle auto’s, hete vrouwen, sigaretten en drugs; Caniggia had het allemaal, net als zijn vriend Maradona.



In 1998 liet toenmalig bondscoach Daniel Passarella Caniggia links liggen. De keuzeheer had namelijk een hekel aan langharige voetballers. In 2002 nam Marcelo Bielsa de toen 35-jarige bliksemschicht wel mee richting Japan en Zuid-Korea. Het werd geen succes. Caniggia speelde geen minuut, maar slaagde er wel in om als bankzitter een rode kaart te krijgen.

Claudio Caniggia, een flamboyante, mooie, snelle, legendarische Argentijn, stopte vijf jaar geleden op 37-jarige leeftijd in het Midden-Oosten. Zijn clubcarrière voerde hem nog langs Hellas Verona, Atalanta Bergamo, Benfica, Boca Juniors, Dundee United, Glasgow Rangers en Qatar SC. Nog altijd hebben de gepassioneerde Argentijnen heimwee naar de lange manen van Caniggia. En natuurlijk naar zijn ongeëvenaarde snelheid.

Claudio Caniggia
Henderson, 9 januari 1967