Uit het oog - Nii Lamptey

Nii Odartey Lamptey werd geboren op 16 december 1974 in de Ghanese stad Tema. Vijftien jaar later zou de Braziliaanse legende Pelé hem betitelen als ‘zijn natuurlijke opvolger’. Zijn ster was rijzende en Lamptey schitterde met de jeugdteams van Ghana op mondiale toernooien. The New York Times bestempelde hem als ‘The Boy who would be soccer’s king’. Het zou allemaal anders lopen.



Lamptey beleefde een verschrikkelijke jeugd in Ghana. Hij werd verstoten door zijn ouders en sliep vele nachten op straat. Zijn vader was alcoholist en mishandelde de jonge Afrikaan regelmatig. Nii liet zich niet uit het veld slaan en haalde zijn plezier uit het voetbal. Al snel werd zijn grote talent ontdekt en werd hij uitgenodigd voor de Ghanese juniorenteams.

Lamptey debuteerde op een mondiaal toernooi toen hij als vijftienjarige meespeelde met Ghana -17 op het FIFA Wereldkampioenschap -17 van 1989. Twee jaar later zou Lamptey pas echt wereldfaam verkrijgen door wederom deel te nemen aan het Wereldkampioenschap -17. De Ghanese jeugdploeg, bijgenaamd The Black Starlets, wonnen dat toernooi met Lamptey als absolute smaakmaker van het team.



De Ghanese sterspeler werd bij datzelfde evenement ook verkozen tot Beste speler van het Toernooi, ondanks deelname van spelers als Juan Sebastian Véron en Alessandro Del Piero. Met vier doelpunten werd hij bovendien gedeeld topscorer samen met Adriano Gerlin da Silva, een Braziliaan die nooit heeft weten door te breken. Nadien zou Lamptey met Ghana nog tweede worden op het Wereldkampioenschap -20 en bovendien brons halen op de Olympische Spelen van Barcelona 1992. Hij was een wereldtopper in wording.

Dat wist Aad de Mos ook, die hem al op vijftienjarige leeftijd naar Anderlecht haalde. De aanvallende middenvelder debuteerde bij paars-wit toen hij zestien was en maakte direct veel indruk in België. Ook in Nederland bleef Lamptey niet onopgemerkt. PSV haalde het supertalent in 1993 naar Eindhoven, waar hij wederom zijn grote mogelijkheden ten toon spreidde.

Ondanks zijn goede prestaties verkaste Lamptey na een jaar alweer naar Aston Villa. Een vreemde zet aangezien de club uit Birmingham lager in aanzien stond dan PSV. Later bleek dat de naiëve Lamptey een wurgcontract had getekend bij een Italiaanse spelersmakelaar, die hem zo snel mogelijk wilde verkopen. Op die manier kon de Italiaan weer 25% van de transfersom in zijn zak steken. De gluiperige belangenbehartiger had verder geen enkele interesse in de carrière van Lamptey zelf. Het was het begin van een dramatische lijdensweg.

De martelgang leidde Lamptey langs clubs als Coventry City, Venezia, Union de Santa Fé, Ankaragücü, União Leiria, Greuther Fürth, Shandong Luneng, Al Nassr, Asante Kantoko en Jomo Cosmos. En overal liep het avontuur uit op een enorme teleurstelling. Het stempel ‘supertalent’, blessures, cultuurverschillen en privé-problemen (Lamptey heeft vier kinderen, waarvan er twee zijn gestorven) waren hier debet aan. Alleen bij Shandong Luneng in China bloeide de Ghanees op en daar beleefde hij dan ook zijn mooiste tijd als voetballer. Shandong Luneng is echter niet bepaald de club waar je aan denkt, als je het hebt over de ‘natuurlijke opvolger van Pelé’.

Tegenwoordig is Nii Lamptey, het grootste voetbaltalent dat Afrika ooit kende, assistent-trainer bij de Ghanese club Sekondi Wise Fighters. Hij beschouwt zichzelf niet als een mislukkeling, maar een vechter die weigerde om op te geven.

Nii Lamptey
Tema, 10 december 1974

1990–1993 Anderlecht
1993–1994 PSV
1994–1995 Aston Villa
1995–1996 Coventry City
1996–1997 Venezia
1997 Union de Santa Fé
1997–1998 Ankaragücü
1998–1999 União Leiria
1999–2001 Greuther Fürth
2001–2002 Shandong Luneng
2003–2004 Al Nassr
2005-2006 Asante Kantoko
2006-2008 Jomo Cosmos