Uit het oog – Sebastian Deisler

Achttien jaar was Sebastian Deisler toen hij in 1998 debuteerde in het Duitse profvoetbal. De rechtspoot werd gezien als de meest getalenteerde Duitse middenvelder sinds Günter Netzer en er lag een grote carrière voor hem in het verschiet. Negen kwakkeljaren later zat de carrière van Deisler er echter al op. Blij dat hij was om afscheid te kunnen nemen van die vreselijke voetbalwereld.

Gezegend met snelheid, passeerbewegingen en een goede voorzet was Deisler al snel een sensatie bij zijn eerste club Borussia Mönchengladbach. Die Fohlen degradeerden echter uit de Bundesliga tijdens het debuutseizoen van Deisler en de jongeling maakte dan ook al na een jaar de stap omhoog naar Hertha BSC.



Het Wunderkind stelde ook in Berlijn niet teleur, al kreeg hij wel voor het eerst een grote tegenslag te verwerken. Deisler zat bijna een jaar langs de kant met twee vervelende knieblessures en miste daardoor het WK van 2002. Vóór zijn blessure was het grote Bayern München echter al meer dan overtuigd van de kwaliteiten van Deisler en de Zuid-Duitsers legden de toen 22-jarige speler, ondanks zijn blessure, dan ook maar wat graag vast.

Der Rekordmeister betaalde zo’n negen miljoen euro voor Deisler, die daar bovenop nog eens 10,2 miljoen euro aan tekengeld ontving. Er was nog geen teken aan de wand dat de topvoetballer zich absoluut niet thuis voelde in het macho voetbalwereldje, maar daar zou snel verandering in komen. Langzaam maar zeker daalde Basti Fantasti af richting een zware depressie.

“Ik was constant in gevecht met mezelf. Proberen mezelf staande te houden in een wereld van rijkdom en roem waarin ik mij niet op m’n gemak voelde”, zei Deisler in een interview met Die Welt. “Ik was alleen geïnteresseerd in het plezier van het voetbalspelletje en dure zonnebrillen en Prada-kleren boeiden me niet. Ik werd er alleen maar doodongelukkig van en dacht: ‘Is dit het nu?’”

Omdat zijn psychische problemen gepaard bleven gaan met aanhoudende knieproblemen verliepen de eerste jaren bij Bayern niet goed. In 2003 werd Deisler behandeld in een psychiatrische kliniek om beter met de druk van een topvoetballer om te leren gaan. Nadat hij volledig fit was, leek het seizoen 2004/05 hét jaar te worden voor Deisler bij Bayern. Met het vertrek van Michael Ballack naar Chelsea was hij de aangewezen man om de leider van het middenveld te worden.

Deisler loste die belofte in en leek eindelijk op weg om een wereldster te worden. Hij was in die tijd dan ook een onbetwiste basisspeler in het Duits nationale elftal. In maart 2006 sloeg het noodlot echter opnieuw toe. Wederom een zware knieblessure en wederom geen WK. Psychisch kon Deisler het op 26-jarige leeftijd niet meer opbrengen om zich nog terug te knokken.

Nimmer kon hij de enorme druk op zijn persoon aan. Nimmer voelde hij zich op zijn gemak als Basti Fantasti. Nimmer voelde hij zich thuis in de wereld van glitter en glamour. Op 16 januari 2007 maakte Deisler bekend definitief te stoppen als profvoetballer. Hij kwam tot de conclusie dat hij simpelweg ongeschikt is voor het profvoetbal. Zowel mentaal als fysiek.

Helaas had zijn landgenoot Robert Enke niet de moed om zichzelf zo bloot te geven aan de macho voetbalwereld. Ook hij kon de druk niet verdragen, maar koos ervoor om zich voorgoed terug te trekken. Had hij maar iets meer van de grote Sebastian Deisler gehad.

Sebastian Deisler
Lörrach, 5 januari 1980