‘Weinig goals op WK schuld van rotbal’

Na de eerste zestien wedstrijden zijn er slechts 25 doelpunten te zien geweest. Een bedroevend laag gemiddelde van 1,56 goals per duel. In de rijke WK-historie werd er nog nooit zo weinig gescoord in het eerste gedeelte van het landentoernooi. De reden voor dit opvallende feit is simpel aan te wijzen; de WK-bal Jabulani.

Het begint al met de naam van het stuk leer van Adidas. Jabulani. Zo’n naam zou je verwachten bij het 38ste geadopteerde kind van Angelina Jolie en Brad Pitt, maar niet bij de bal van een Duitse sportfabrikant. Het betekent iets van ‘feestelijk vieren’ en stamt uit het Zoeloe, maar met deze bal valt er helemaal geen feest te vieren.

Het ding zwabbert van links naar rechts en weer terug, belandt voortdurend in de tribunes en stuitert iedere keer zo hoog op dat zelfs Peter Crouch er niet bij kan. Koop een bal bij een willekeurige speelgoedwinkel met een afbeelding van Kabouter Plop of de Teletubbies en je maakt grote kans dat er lekkerder mee te voetballen is dan het monster van Adidas.

Het is natuurlijk volstrekt belachelijk dat er voor ieder groot toernooi weer een nieuwe bal moet worden gepresenteerd. Natuurlijk is het volgens de makers iedere keer ‘de beste bal ooit gemaakt’, maar dat is marketinggelul. Op zo’n groot toernooi, met zulke grote spelers hoort een bal waar al jarenlang over de gehele wereld mee gespeeld wordt. Een bal waar niemand aan hoeft te wennen, waarvan spelers weten hoe het ding te raken en keepers van weten hoe het speeltuig te stoppen.

Voetbal is de enige sport waar er doorlopend wordt gerotzooid met één van de belangrijkste onderdelen van het spel. Bij tennis gaat het nooit over het aantal delen waaruit de tennisbal bestaat, bij badminton is de aerodynamica van de shuttle al jaren hetzelfde en bij basketbal wordt het aantal groeven van de bal nooit al decennia niet meer veranderd. Maar voetbal is blijkbaar in alles anders.

Dat iedere vrije trap over het doel geschoten wordt, dat iedere crosspass in de tribunes belandt, dat keepers de bal van het ene doel over het andere trappen en dat er voor toeschouwers weinig te genieten valt; het maakt de FIFA en Adidas geen ‘bal’ uit. Als de kassa maar blijft rinkelen.