Gedicht - Ajax was een club

In oktober 2010 werd besloten te stoppen met het voetbalweblog DichterbijVoetbal.nl. Het aanvankelijke doel was uit te groeien tot de Geenstijl van de voetbalwereld, met bijbehorende bezoekersaantallen en inkomsten. Na 13 maanden werd echter geconcludeerd dat deze doelstelling, met de beperkte middelen die voorhanden waren als jonge eenling, zowel op korte als op lange termijn onhaalbaar was. Een ervaring rijker en een illusie armer. Het einde van DichterbijVoetbal.nl, hoewel nog altijd online, was een feit.

Eén van de redenen van oprichting van DBV waren mijn gedichten over voetbal. Hoewel deze door de voetbalfijnproevers bij vlagen zeker gewaardeerd werden en worden, bleek ook dit geen grote publiekstrekker. En dat valt te begrijpen. Actualiteiten als transfers, ontslagen trainers en uitslagen; daar draait de voetbalwereld natuurlijk om. Niet om een aardig in elkaar gedraaid stukje tekst. Als toegift zal ik toch nog enkele gedichten publiceren.

Om te beginnen dit rijmpje over voetbalbolwerk/vergadergenootschap/politieke vereniging/machtsvacuüm/slangenkuil/beerput/zinkend cruiseschip/maak-elkaar-maar-uit-voor-rotte-vis-NV/grootste club van Nederland Ajax. Ik heb dit reeds begin 2007 geschreven, toen toenmalig voorzitter John Jaakke hevig onder vuur lag bij de Amsterdamse club. Het is echter vandaag de dag misschien nog wel meer de waarheid dan bijna vijf jaar geleden.

Ajax was een club

Ajax, wat een club!
Het rood en wit
Nergens zo mooi verenigd
Een vreugd en trots bezit
De hoop op oude glorie
Echter te lang niet meer bevredigd
Ajax, wat een club!

Ajax, wat een club!
Zij zijn de beste
Is het niet in voetbal
Dan wel in eigenwaan
In klagen over velden en arbitrage
Die juist hún weer fleste
Ajax, wat een club!

Ajax, wat een club!
Een club met uitstraling en historie
Met prachtig voetbal en veel talent
Alleen de mannen op het pluche
Te verwaand, te decadent
Ajax, was een club.

Maart 2007 - Rense Beerepoot