Zonder standbeeld hoor je er niet meer bij

Het lijkt een rage te worden. Iedere speler, trainer of materiaalman die langer dan een jaartje bij een club heeft gezeten, krijgt tegenwoordig een standbeeld. Zo heeft Coen Moulijn zijn beeld al binnen, gingen fans van FC Twente met de pet rond voor een sculptuur van Blaise Nkufo, bij Ajax willen ze Bobby Haarms vereeuwigen en in Finland is nu ene Jari Litmanen aan de beurt. Wie volgt? Melvin Platje, Bas Dost, Jan van Dijk of toch Danny Buijs?

Een standbeeld voor Bobby Haarms kunnen we nog enigszins inkomen, Litmanen is natuurlijk een grootheid bij zijn Finse club FC Lahti, maar een namaak-Nkufo gaat toch echt veel te ver. De spits is zeker van waarde geweest in Tukkerland, maar meer dan een subtopper is het nooit geweest. Tegenwoordig lijkt hij negentig minuten aan het poseren voor de beeldhouwer, zo statisch en niet voor uit te branden is die man.

Spelers als Johan Cruijff, Willem van Hanegem, Diego Maradona, Pelé, Zinedine Zidane en Lionel Messi verdienen nu of in de toekomst een standbeeld. Maar laten we het bij middelmatige en beperkte voetballers als Nkufo gewoon bij plakplaatjes houden. Eigenlijk is dat al teveel van het goede voor deze dertien in een dozijn-figuren.